۲۶سپتامبر ۲۰۲۵ - بر اساس یک مطالعه‌ ی جدید که در مجله Frontiers in Endocrinology منتشر شده است، شاخص ترکیبی تری‌ گلیسرید-گلوکز و توده بدنی(TyG-BMI)  می‌ تواند به‌ عنوان یک پیش ‌بینی‌ کننده قوی برای خطر ابتلا به پوکی استخوان عمل کند. طبق نتایج این تحقیق، افرادی که در بالاترین چارک این شاخص قرار داشتند، نسبت به افراد در پایین ‌ترین چارک، ۳.۶۷ برابر بیشتر در معرض خطر پوکی استخوان بودند. این خطر به‌ ویژه در بزرگسالان زیر ۶۵ سال، مردان، افراد سیگاری و کسانی با عملکرد کلیوی سالم بیشتر مشاهده شد، که نشان می ‌دهدTyG-BMI  می ‌تواند ابزار عملی برای طبقه ‌بندی زودهنگام خطر پوکی استخوان باشد.

این تحقیق توسط دکتر هونگ‌شون لیو از بخش ارتوپدی بیمارستان ارتوپدی ژنگژو در استان هنان چین و همکارانش انجام شد. آن‌ ها با تحلیل یک گروه بزرگ از بزرگسالان چینی، ارتباط بینTyG-BMI (که شاخصی جایگزین برای مقاومت انسولینی و چاقی محسوب می ‌شود[1]) و بروز پوکی استخوان را بررسی کردند. هدف این پژوهش آن بود که مشخص شود آیا این شاخص ساده و قابل‌ دسترس می‌ تواند در شناسایی افراد در معرض خطر بالا برای این بیماری مؤثر باشد.

در این مطالعه، ۲۳۹۳۰ شرکت‌ کننده در چهار چارک بر اساسTyG-BMI (Q1  تا Q4) دسته‌ بندی شدند. محققان طی یک دوره پیگیری متوسط چهار ساله، بروز پوکی استخوان را بررسی کرده و ویژگی‌ های پایه، پروفایل ‌های بیوشیمیایی و مصرف دارو را در گروه‌ ها مقایسه کردند. برای برآورد نسبت خطر (HR) ابتلا به پوکی استخوان، از مدل ‌های خطر متناسب کاکس استفاده شد و عوامل مخدوش ‌کننده احتمالی نیز در تحلیل ‌ها لحاظ شدند. همچنین، محققان با تحلیل ‌های طبقه ‌بندی ‌شده بررسی کردند که چگونه سن، جنسیت، وضعیت سیگار کشیدن، عملکرد کلیه و مصرف دارو بر این ارتباط ‌ها تأثیر می ‌گذارند.

یافته‌ های مهم این مطالعه به شرح زیر هستند:

· موارد پوکی استخوان از ۷۱ مورد در چارک اول (Q1) به ۸۵۵ مورد در چارک چهارم(Q4)  افزایش یافت.

· شرکت ‌کنندگان درQ4  جوان ‌تر بودند(میانگین سنی ۵۶.۲ سال در برابر ۶۳.۰ سال درQ1)

· افراد درQ4  دارای شاخص توده بدنی بالاتر (۲۹.۷ در برابر ۲۰.۸ کیلوگرم بر متر مربع)، قند ناشتا بیشتر (۹.۱۵ در برابر ۷.۰۲ میلی‌ مول بر لیتر) و سطح تری ‌گلیسرید بالاتر (۲.۹۵ در برابر ۱.۰۶ میلی‌ مول بر لیتر) بودند.

· افراد در بالاترین چارکTyG-BMI  نسبت به پایین‌ ترین چارک، ۳.۶۷ برابر بیشتر در معرض خطر پوکی استخوان قرار داشتند.

· تحلیل ‌های طبقه‌ بندی ‌شده نشان دادند که خطر در افراد زیر ۶۵ سال (HR=14.6)، مردان(HR= 12.4)، سیگاری‌ ها(HR=15.2) و افراد با عملکرد کلیوی سالم(HR=12.2) به‌ طور قابل توجهی بیشتر است.

پژوهشگران به برخی محدودیت‌ ها اشاره کردند، از جمله احتمال اشتباه در تشخیص پوکی استخوان بر اساس نمراتDXA  و کدهای ICD-10، عوامل سبک زندگی اندازه‌ گیری ‌نشده، و تفاوت در شیوه‌ های آزمایش در سیستم ‌های درمانی مختلف. با این حال، تحلیل‌ های حساسیت که شامل محدود سازی به موارد تأیید شده باDXA  و تنظیم برای متغیرهای اضافی مانندHDL-C  و eGFR بود، اعتبار نتایج را تأیید کرد.

در پایان، محققان نتیجه ‌گیری کردند که TyG-BMI شاخصی قوی و قابل ‌دسترس برای شناسایی افراد در معرض خطر بالای پوکی استخوان است. ادغام این شاخص در روندهای بالینی می ‌تواند امکان مداخلات زودهنگام را فراهم کند، به ‌ویژه برای مردان جوان، افراد سیگاری و کسانی با عملکرد کلیوی سالم. نویسندگان خواستار انجام تحقیقات بیشتر برای اعتبارسنجی آستانه‌ هایTyG-BMI در جمعیت‌ های مختلف و بررسی مداخلات هدفمند برای افراد مبتلا به مقاومت انسولینی شدند تا از بروز پوکی استخوان و عوارض آن جلوگیری شود.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/high-triglyceride-glucose-body-mass-index-linked-to-increased-osteoporosis-risk-study-shows-155842